و بنابراين شهيقى هستند و داخلىها پائين برندهء دنده‌ها و بنابراين زفيرى مىباشند . اين عقيده را Sibson دانشمند انگليسى در كتاب « كيفيت مكانيكى تنفس » و « مقاولات فلسفى » « On the mechanism of respiration - Philosophical Transactions » كه بسال 1847 نوشته قدرى تغيير داده است به اين ترتيب : « 1 » « عضلات ميان‌دندهء خارجى همه جا شهيقى هستند مگر در قسمت قدامى پنج فضاى بين دندهء تحتانى و عضلات ميان دندهء داخلى در قسمت قدامى پنج فضاى اولى شهيقى و ساير جاها زفيرى مىباشند » . چنانچه ملاحظه مىشود در اين عقيده بسيار دقت و مو شكافى شده است و Hermann آن را به صورت ساده‌تر و كلىتر درآورده است . هرمان مىگويد : « بنابراين عضلات ميان‌دندهء خارجى در قسمت‌هاى استخوانى دنده شهيقى و عضلات ميان دندهء داخلى نيز در قسمت‌هاى غضروفى شهيقى هستند « 2 » 5 - عضلات ميان‌دندهء خارجى و داخلى درعين‌حال هم شهيقى و هم زفيرى مىباشند : « Les intercostaux externes et internes sont

--> ( 1 ) - اينجا را بدقت مطالعه فرمائيد . ( 2 ) - توضيح آنكه قسمت غضروفى دنده‌ها در جلو و مجاور عظم قص ( Sternum ) قرار گرفته و قسمت‌هاى استخوانى ، بقيهء طول دنده را تشكيل مىدهند .